NE ZAMAN, NEREYE, NASIL?

Göç Yolları Araştırması’nın ikinci bölümünde katılımcıların göç süreçlerinin anlaşılabilmesi için  Türkiye’den ilk taşındıkları tarih, hangi ülkelerde hangi oturum hakkı ile yaşadıkları ve şu anki ülkelerinden memnuniyetleri ile tavsiye skorları ele alındı.

Katılımcıların kaç yıl önce Türkiye’den göç ettiğine bakıldığında %75’inin son 7 yılda,  %48’inin ise son 2 yılda göç ettiği görülüyor.

1980’den önce taşınan veya yurt dışında doğan katılımcıların oranı ise sadece %1.

Dolayısıyla 1950-60 yıllarında çalışma amacıyla Orta Avrupa‘ya taşınan nesillerin ve o nesillerin çocuklarının araştırma katılımcıları arasında yer almadığı anlaşılıyor.

Katılımcıların %49’u iş sebebiyle bulundukları ülkede oturum hakkı elde ettiklerini belirtmişler.  İş sebebiyle yurt dışında bulunan kadınların %43’ü kendi işi, %57’si eşinin işi sebebiyle oturum hakkı edinmiş. Aynı zamanda bu işlerin %59’u süreli/sözleşmeli işlerken, %41’i süresiz olarak bordrolu işler. Göçmen kadınların 30%’u bulunduğu ülkede vatandaş iken, %12’si eğitim sebebiyle orada bulunuyor (%86’sı kendi eğitimi, %14’ü eşinin eğitimi). %9’luk bir kısım ise iltica, göçmenlik başvurusu, başka bir ülkeye yapılan yatırım gibi gerekçelerle oturum hakkı elde etmiş.

Analiz edilebilir büyüklükte katılımcısı olan ülkeleri bütün göçmenlerle karşılaştırdığımızda, ABD’ye ve Kanada’ya vatandaşlık hakkı edinerek (evlililik, green card, göçmenlik başvurusu) gidenlerin oranı oldukça yüksek.  Eğitim için en çok tercih edilen ülkelerin başında yine Kanada ve ABD geliyor. İngiltere’de iş ve eğitim diğer ülkelerdeki gibi öncelikli sebepler ancak yatırım yaparak oturum hakkı edinme oranı diğer ülkelerin çok üzerinde. Almanya ve Hollanda’ya en çok iş sebebiyle gidilirken, Birleşik Arap Emirlikleri’ne (BAE) neredeyse sadece iş için gidilidği görülüyor. BAE’de iş için bulunanların %88’i süreli/geçici iş sözleşmesi ile bu ülkede bulunuyor.  Ayrıca analizler BAE’de iş için bulunan kadınların çoğunlukla (80%) kendi işleri için değil eşlerinin işleri için gittiklerini gösteriyor.

BAE’deki durumdan hareketle yukarıdaki grafikte yeşil alanları oluşturan, dolayısıyla grafiği domine eden iş sebebiyle oturum hakkı elde etmiş olmanın göçmen kadınların yaşantısına yansımasına bakıldığında; Almanya, Avustralya ve İsveç gibi ülkelerde BAE ve Katar gibi ülkelere kıyasla kadının çalışma hayatında daha yüksek bir oranla varlık gösterdiği görülüyor.

Almanya, Avusturalya’ ve İsveç’te yaşayan kadınlar diğerlerine kıyasla daha çok çalışırken, en düşük çalışma oranlarının BAE ve Katar’da olduğu görülüyor.

Farklı ülkelerde yaşayan göçmen kadınların, ülkelerindeki bazı kriterleri 1 ve 5 arasında puanlayarak (1=çok kötü, 5=çok iyi), kriterlerden ortalama memnuniyetleri hesaplandığında hayatından en memnun olanların Avustralya, Hollanda ve Kanada’da yaşayanlar, en az memnun olanların ise Katar, İtalya ve Yunanistan’dakiler olduğu görülüyor.

Bir sonraki aşamada göçmen kadınlarca en çok tavsiye edilen ülkeler hangileridir diye bakıldığında, ortalama memnuniyet skorlarıyla da paralel olacak şekilde en çok tavsiye edilen ülkelerin Avustralya, Hollanda ve Kanada olduğu, en az tavsiye edilen ülkelerin ise İtalya ve Yunanistan olduğu görülüyor.

Bir göçmenin hayatının olmazsa olmazı ‘özlem’ duygusunun, göçmen olmanın artılarının ve eksilerinin yer aldığı bir sonraki bölüme geçmek için lütfen tıklayınız…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir